دست‌اندازهای انقلاب سبز در صنعت خودروسازی

دست‌اندازهای انقلاب سبز در صنعت خودروسازی | طراحی سایت

واحد جمع آوری خبر طراحی سایت rsmedia تقدیم می کند:

سال‌ها طول کشید تا شرکت خودروسازی مشهور تسلا در آمریکا، خودروی برقی‌ای به بازار عرضه کند که بتوانند با خودروهای سوخت دیزلی رقابت کنند. مدل اس این شرکت که تخصصش ساخت خودروهای برقی اس، ۱۱ سال بعد از شروع کار تسلا، آن را به توانایی رسانده است که ادعا کند خودروهایش از منظر کارکرد می‌توانند هم رده خودروهای سنتی باشند. آیا می‌توان عرضه مدل اس را یک انقلاب در صنعت خودروسازی دانست؟ تسلا، به خاطر گردش مالی‌ای که در این سال‌ها به دست آورده، قیمت خام مدل تسلا را ۳۵ هزار دلار اعلام کرده که توان رقابت با خودروهای بنزینی و دیزلی را دارد. الان ماسک مالک سرشناس این شرکت، هنگام عرضه این مدل، با افتخار گفت که «آینده همین حالاست» و اگر خوش‌بین باشیم، شاید بتوانیم حرف او را باور کنیم.

مدل اس که با هر بار شارژ ۲۱۵ مایل(۳۴۶ کیلومتر) حرکت می‌کند، از سوی کارشناسان بازار، یکی از جایگزین‌های هیجان‌انگیز خودروهای درونسوز معرفی می‌شود. هرچند قیمت اولیه خودرو نسبت به خودروهای درونسوز کمی گران است، اما هزینه‌های جاری آن، با توجه به هزینه سوخت، بسیار کمتر از خودروهای رقیبی است که موتور سوخت کربنی دارد.

برخی کارشناسان، مدل اس را نه تنها یک نقطه عطف برای شرکت تسلا، که نقطه عطفی برای صنعت خودروسازی می‌دانند. به عقیده آنها، تسلا حالا با مدل اس می‌تواند فناوری‌های دوستدار محیط‌زیست را با قدرت در بازاری وارد کند که دهه‌ها در اختیار خودروهای درونسوز بوده است.

مسئله، تولید نیرو است

آیا این مدل اس ۳ و یا دیگر خودروهای الکتریکی می‌توانند ما را از شر بزرگترین نگرانی‌های زیست‌محیطی خلاص کنند؟ تا حالا گزارش‌های مفصل زیادی درباره تبعات منفی خروجی ماشین‌ها روی محیط زیست منتشر شده‌اند. یک تحقیق که همین امسال توسط شورای بین‌المللی حمل و نقل پاک انجام شده نشان داده است که دست کم ۱۰۸ هزار نفر هر سال به خاطر خروجی موتورهای دیزل جان خود را از دست می‌دهند. در همین گزارش به همین موضوع اشاره شده است که تعداد تولدهای زودرس به همین خاطر، احتمالا بسیار بیشتر است.

البته همه خبرها اینقدر بد نیستند. تا حالا کشورهای بزرگی از جمله فرانسه و انگلیس متعهد شده‌اند که تا سال ۲۰۵۰ خروجی گاز خودروهایشان را به صفر برسانند و لیست کشورهایی که براساس پیمان پاریس چنین تعهدی را قبول می‌کنند، روز به روز در حال بزرگ‌تر شدن است. این یعنی خودروهای الکتریک، مجال و  بازارهای بیشتری پیدا خواهند کرد. اما آیا خودروهای الکتریک منجر به افزایش گرمایش جهانی نخواهند شد؟

درست مثل لپ‌تاپ‌ها، خودروهای الکتریکی هم نیروی محرکه خود را از شبکه‌های نیرو تأمین می‌کنند. در واقع، تمام ظرفیت«فعالیت بدون انتشار گاز» این خودروها به شبکه‌های نیرو وابسته است. هرچند در کشورهایی مانند آمریکا، مدت‌هاست که شبکه‌های تولید نیرو از شیوه‌های سنتی مانند زغال سنگ به روش‌های مدرن‌تر و مناسب‌تر مانند گاز طبیعی، نیروی هسته‌ای، انرژی‌های تجدیدپذیر و … چرخش کرده‌اند، همچنان راه زیادی تا وداع همیشگی با زغال‌سنگ باقی مانده است. حتی در کشور مانند آمریکا، وضعیت در ایالت‌های مختلف یکسان نیست. در تحقیق‌هایی هم که توسط سازمان‌های بین‌المللی انجام شده، این وضعیت به خوبی مشخص است.

محققان با محاسبات پیچیده و سراسری در سراسر دنیا، توانسته‌اند مشخص کند که هر کیلومتر حرکت با خودروهای الکتریکی، چقدر گاز کربن در نیروگاه‌های کشورهای مختلف دنیا تولید می‌کند. یافته‌های آنها مشخص کرده است که در این زمینه هم وضعیت در کشورهای مختلف سراسر دنیا، کاملا متفاوت است.

در ایسلد که به نیروی هیدروالکتریک و ژئوترمال وابسته است و همینطور در فرانسه، که بیشتر انرژی توسط نیروگاه‌های هسته‌ای تولید می‌شود، چرخش از خودروهای درونسوز به خودروهای الکتریکی، می‌تواند تا میزان بسیار زیادی انتشار دی‌اکسید کربن را کاهش دهد. اما در کشورهایی مانند هند، چین، استرالیا و آفریقای جنوبی که همچنان زغال‌سنگ سهم زیادی در تأمین انرژی دارد، خودروهای الکتریکی تقریباً هم اندازه خودروهای درونسوز آلاینده خواهند بود.

موانع بیشتری سر راه است

روی هم‌رفته، جایگزینی خودروهایی درونسوز با خودروهای الکتریکی و همینطور نیروگاه‌های سنتی با نیروگاه‌های جدید و دوستدار محیط‌زیست، می‌تواند تأثیر بسیار زیادی بر کاهش گازهای گلخانه‌ای داشته باشد. با این حال اینکه فکر کنیم مثلا عرضه یک خودرو مثل مدل اس که می‌تواند با خودروهای درونسوز رقابت کند نوید بهبود اوضاع محیط‌زیست را می‌دهد چندان درست نیست.

در این راه، موانع زیادی وجود دارد. یک چالش بزرگ، ظرفیت باتری‌هاست. خودروهای الکتریکی در مقایسه با خودروهای درونسوزی که قیمتی هم‌اندازه دارند، مسافت‌های کمتری حرکت می‌کنند و عملکرد آنها دچار مشکل مشکل خواهد شد. حتی این احتمال وجود دارد که باتری‌ها در مناطقی که هوای بسیار سردی دارند دچار افت شوند.

این مشکلات را می‌توان با پیشرفت در فناوری‌هایی که در تولید باتری‌ها استفاده می‌شوند برطرف کرد اما سوال بزرگ این است که بشر دقیقا چه زمانی به این پیشرفت‌های فناورانه خواهد رسید.

یک مشکل بزرگ دیگر کمبود یا نبود زیرساخت‌هایی است که باید از استفاده گسترده از خودروهای الکتریک حمایت کند، برای اینکه خودروهای الکتریکی جایگزینی  قانع‌کننده برای خودروهای درونسوز باشند، سرمایه‌گذاری‌های چشم‌گیری برای بهبود زیرساخت‌ها مورد نیاز است. این موضوع، به خصوص در خارج از اروپای غربی و آمریکا اهمیت دارد. در دیگر مناطق دنیا، زیرساخت‌های مربوط به شارژ خودروهای الکتریکی همچنان توسعه نیافته‌اند و از آنجا که زندگی در آپارتمان عمومیت بیشتری دارد، شارژ خانگی خودروها هم گزینه چندان منطقی‌ای به نظر نمی‌رسد. هیچ شکی وجود ندارد که خودروهای الکتریکی می‌توانند کیفیت زندگی را بهبود بخشند. ترکیب آنها با چرخش کشورهای مختلف به روش‌های پاک‌تر برای تولید انرژی، در نهایت حتی می‌تواند مشکل گرمایش را مهار کند. اما بدون زیرساخت‌ها، صحبت از انقلابی سبز در صنعت خودروسازی کمی زود است.

منبع: روزنامه همشهری/ شماره ۷۲۰۲